ความทรงจำชั่ววูบ

posted on 14 Oct 2010 09:12 by sainamsailom2007
 
 
เธอถอดรองเท้าทิ้งไว้ในสวนดอกไม้ที่ฉันไม่เคยเห็น

เท้าอันบอบบางของเธอเปลือยเปล่าราวภาชนะที่ไร้ซึ่งความมีอยู่

บนผืนดินแห่งทรงจำระหว่างเราที่เธอเคยเหยียบย่ำ บัดนี้ไม่มีแล้ว
 
ดอกไม้ บทกวี  บทเพลงของเธอ ก็เช่นกัน

เมื่อความหมายของลมหายใจคือรอยยิ้มละไมของผู้ครอบครอง

แววตาของผู้ล่าเดียงสาหรือจะข่มขวัญสร้างความกลัวได้แนบเนียน

ตราบดอกไม้ยังมีอ้อมกอดและรอยยิ้มจากภู่ผึ้งและน้ำค้างยามเช้า
 
จะเป็นไรไปหากฉันยังมีเธออยู่ในทรงจำ
 
แม้จะเป็นเพียงความทรงจำชั่ววูบก็ตาม
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ความทรงจำมันเป็นสิ่งที่มีค่านะครับผมว่า big smile

#2 By keaaaa on 2010-10-15 12:06

เธอยังงดงามในความทรงจำ
จะเป็นไรไป..