ปิดปากความทรงจำด้วยการลืม

posted on 13 Oct 2011 13:01 by sainamsailom2007
 
ขณะเวลาเอี้ยวซ้ายเอียงขวาแลบลิ้นอยู่ที่ฝาผนัง (ที่เมื่อก่อนเคยเป็นที่อยู่ของเฮนดริกนั่งมองกีตาร์จมไฟ)
 
ภาพทับซ้อนลอยเค้วง อันเป็นภาพเรื่องราวของวันวาน ดูไปดูมาก็คล้ายก้อนเมฆอพยพ
 
ผมไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม 
 
บางครั้งการนอนนั่งอ่านหนังสือ คิดถึงบทกวีของเพื่อนขับลำนำผ่านค่ำคืนอันอบอวลด้วยมิตรภาพ
 
ผมไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม 
 
เด็กน้อยยื่นรอยยิ้ม รอลูกอมสีหวาน (ผมหมายความถึงความรัก) จากใครบางคน
 
ผมไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม 
 
กาแฟในแก้วพร่องไปนานแล้ว พอๆ กับการจากไปของเธอเมื่อเช้านี้
 
ผมไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม 
 
โลกใบเดิมเล็กลงหรือกว้างขึ้น 
 
ผมไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม 
 
ใบไม้ร่วงผลิ ฤดูกาลแปรเปลี่ยน 
 
ตราบลมหายใจยังชอบใจกับการเดินทาง
 
ผมไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม 
 

Comment

Comment:

Tweet